![]() |
| Graphic: Pixabay |
Planten zetten middels fotosynthese CO2 om in suikers en voor die stofwisseling hebben ze water en licht nodig. Bij dat proces lekt er energie weg, dat we als een zwakke rode gloed kunnen meten: dit is de fluorescentie. Naar mate van de toestand van de plant verschilt ook die gloed. Zo kun je zien of de planten te leiden hebben onder droogte, slechte bodemkwaliteit, plagen of ziekten.
De satellieten gaan vanaf een hoogte van 800 kilometer telkens een gebied van 300x300 meter vastleggen. Door zo het fluorescentiesignaal te meten krijgen we beter inzicht in de veranderingen in de gezondheid (stress) van de vegetatie. Dan kan in een vroeg stadium worden gereageerd op de veranderingen, die gevolgen kunnen hebben de de voedselvoorziening en de effectiviteit van natuurgebieden. De metingen zullen verwerkt worden door het Projectbureau Jülich en de data worden openbaar beschikbaar gesteld.
Dit hele verhaal doet me denken aan oude natuurvolkeren, die naar een ander gebied trekken en voordat ze zich vestigen de schamaan naar een hoog punt sturen, die dan aan de 'aura' van het bos bepaald of het een leefbaar gebied is. Misschien was het een bijzonder talent van zo'n schamaan, in elk geval kunnen we nu dankzij slimme techniek hetzelfde wereldwijd overzien en met iedereen delen.
Deze blog is een voortzetting van het boek Duurzaam groen en welzijn - Gratis voor nieuwe donateurs van Stichting Groen Weert. (www.groenweert.nl).|
Deel dit bericht met je netwerk via onderstaande buttons.
te koop via KOBO(+),
Kindle en online bookshops.






.jpg)















