Planten verspreiden geurstoffen waarmee ze communiceren met hun omgeving. Denk aan soortgenoten, andere plantensoorten, insecten en planteneters. Ja ook mensen zijn er gevoelig voor. We ruiken de geur van hun bloemen en bij kruiden zelfs van de groene delen. Dit zijn vluchtige organische stoffen, ook bekend als VOS.
Deze signaalstoffen bestaan met namen uit benzonitril, linalool en octanal. De samenstelling van deze geurcocktail geeft informatie over gevaar, aanbod van voedsel (voor bestuivers) en zelfs over de groeisnelheid.
Planten reageren door bij gevaar het gehalte aan plant-specifieke afweerstoffen te verhogen. En als blijkt dat de groeisnelheid van de buren de eigen groeisnelheid dreigt te overtreffen zetten planten de eigen groei in een hogere versnelling. Dit hebben Zweedse wetenschappers recent ontdekt bij typische laboratoriumplanten. Deze geurcommunicatie is universeel, want de planten reageerden ook op de groeisnelheid van andere soorten. Met name hierdoor gaan de onderzoekers er vanuit dat dit verschijnsel in het hele plantenrijk voorkomt. Al zal de respons per soort kleine verschillen vertonen. Dit verklaart dan ook waarom bepaalde planten de andere kunnen overwoekeren.
Dit beweegt twee kanten uit. Als de buurman een lagere groeisnelheid heeft wordt de eigen groei verlaagd. Dat bespaart energie, die de plant liever in vruchtzetting investeert. Is de buurman sneller, dan wordt de eigen groeisnelheid ook verhoogd, want je wilt natuurlijk overleven en daarvoor moet je licht kunnen opvangen. De genexpressie die hierbij hoort is universeel en wordt gemeten in alle plantdelen. Zo zal bijvoorbeeld een grove den die solitair staat relatief laag blijven en de takken breed uit laten groeien. In een plantage, zoals we die in Nederland veel zien, groeien de dennen snel en recht omhoog.
Deel dit bericht met je netwerk via onderstaande buttons.
carrière inspiratie voor je e-reader.


Geen opmerkingen:
Nieuwe opmerkingen zijn niet toegestaan.